ผมว่าเราทุกคนเคยได้ยินนิทานเรื่องคนตาบอดคลำช้าง  ที่ว่าคนนึงคลำเจอขาช้างแล้วก็เลยบอกว่านี่คือต้นไม้  อีกคนคลำเจอหางช้างก็เลยบอกว่านี่คือเชือก  คนนึ่งคลำเจอหูช้างก็บอกน่าจะเป็นพัด  ฯลฯ  สุดท้ายผิดหมดเพราะไม่มีใครเห็นภาพรวมทั้งหมดของช้าง  เห็นอยู่มุมเดียว  เหมือนกับการลงทุนเหมือนกัน  เราเลือกพิจารณาคุณภาพกิจการอย่างเดียว  หรือเลือกพิจารณาราคาหุ้นอย่างเดียว  มันเหมือนเราตาบอดคลำหุ้นอยู่ครับ

ส่วนใหญ่ไอเดียการลงทุนมักจะแบ่งเป็นสองกลุ่มใหญ่ๆ

• กลุ่มเน้นราคา วันๆมักจะคุยกันเรื่อง P/E, การหามูลค่ายุติธรรม, Discount Cash Flow  ฯลฯ  หลักการคือเน้นซื้อหุ้นถูกไว้ก่อน  บางคนนี่ถึงขั้นไม่สนใจด้วยซ้ำว่ากิจการทำอะไร  เอารู้แค่ว่าอยู่กลุ่มอุตสาหกรรมอะไรพอ  ที่เหลือดูตัวเลขอย่างเดียว  ราคาต่ำพอเป็นใช้ได้
• กลุ่มเน้นกิจการ วันๆคุยกันแต่บริษัทนี้ทำอะไร, กำลังลงทุนทำอะไรอยู่, ปีนี้ขยายกี่สาขา,ช่วงนี้ธุรกิจเทรนด์นี้ขายดีขายแย่ยังไง ฯลฯ  หลักการคือเน้นซื้อกิจการดีไว้ก่อน  บางคนนี่ถึงขั้นบอกราคาไม่สน  กิจการดีกำไรเติบโต  อยู่ในอุตสาหกรรมที่ดี  ซื้อไปเลยยังไงก็คุ้ม

โดยรวมผมว่าสองกลุ่มนี้มันเหมือนรองเท้าสองข้างนะ  คือมันต้องมีทั้งคู่มันถึงจะสมบูรณ์  ใส่รองเท้าข้างเดียวก็คงดีกว่าเท้าเปล่าแหละ  แต่ถ้ามาเป็นคู่ได้มันจะสมบูรณ์แบบมาก

ราคาหุ้นสำคัญ  เพราะต่อให้กิจการยอดเยี่ยมแค่ไหน  มันก็มีคำว่าแพงไปเสมอครับ  เช่น  สมมติกิจการกำไรปีละ 1 ล้านตลอดไป  ซื้อมา 10,000 ล้านบาท  ยังไงมันก็ไม่คุ้มครับ  ไม่ใช่เพราะกิจการไม่ดีนะ  ที่ไม่คุ้มเพราะเราซื้อมาแพงไปต่างหาก  ดังนั้นมันจะเป็นไปได้ยังไงว่ากิจการดีซื้อราคาเท่าไหร่ก็ได้

ลักษณะกิจการสำคัญ  อย่าลืมว่าทั้งหมดนั่นน่ะข้อมูลในอดีต  คำถามคือธุรกิจที่เราดูอยู่นี่มันจะยังทำได้ดีเหมือนเดิมมั้ย  เช่น  สมมติบริษัทนึงงบการเงินดีมากเลย  หนี้สินน้อย  กำไรที่ผ่านมาดี  แต่เป็นธุรกิจร้านหนังสือ  เราก็ต้องฉุกคิดว่า เดี๋ยวนี้โลกเปลี่ยนไปแล้ว  คนอ่าน e-book แทนละ  ยอดขายหนังสือลดลงทุกปี  ดังนั้นเราจะมัวแต่นั่งดูงบดูว่าราคาถูกเข้าว่าไม่ได้

ดังนั้นโดยสรุป  พิจารณาหุ้นมันต้องให้ความสำคัญกับทั้งคุณภาพของกิจการ  และประมาณการราคาที่จะซื้อด้วย  ของแบบนี้มันต้องมาเป็นคู่ครับ  ไม่ใช่อันใดอันหนึ่ง

The post มันต้องทั้งคู่ ไม่ใช่อันใดอันหนึ่ง appeared first on Smart Stock Investment.